Wereldvertelrok

Afgelopen donderdag heb ik een bijzondere vrouw ontmoet. Het was, door tijdnood, een kortstondig gesprek, maar ze zit nog wel in mijn hoofd.

De vrouw is beeldend kunstenares en had een gesprek met mij omdat zij graag ter ondersteunende begeleiding, artistieke activiteiten wil ondernemen met mensen die beschikken over een persoonsgebonden budget en die de behoefte hebben om zich op een creatieve wijze verder te ontwikkelen.

Ook al twijfel ik of ónze clienten hier vraag voor hebben, ik denk zeker dat ze iets kan betekenen voor deze mensen, die door een lichamelijke of psychische beperking behoefte hebben aan extra aandacht en zorgverlening.

Maar waar ik nu het meest aan heb gedacht de laatste dagen, was aan een project waar zij over vertelde: 'de wereldvertelrok'. Dit is een rok met allemaal zakjes. In elk zakje zit een verhaal van een vrouw. Gelukkige vrouwen, depressieve vrouwen, allochtone vrouwen, vluchtelingenvrouwen, mishandelde vrouwen, kortom: vrouwen met een verhaal.

Deze rok trekt ze aan en wordt gevraagd voor lezingen, bibliotheken, symposia. Naast het alleen dragen van de rok, vertelt ze ook de verhalen die in de zakjes zitten opgeborgen.

Mijn nuchtere ik zegt: "wat voor zin heeft dit?"; mijn romantische ik vindt het bijzonder...

Om te onthouden..

Politiek, democratie, onderdrukking..

DJ Elwood

Persoonlijk houd ik niet zo van het genre, maar zo gauw familieleden een gave schijnen te hebben die ook nog eens herkend wordt, kan ik niet anders dan trots een stukje bloggen.

Neef Daan heeft een talent voor het draaien van plaatjes (Technotrance?!). Hij doet regelmatig mee aan 'contests', waar hij hoog eindigt. Voor een scholier van -net- 17 jaar, toch een hele prestatie.

De laatste prestatie is misschien ook wel degene waar hij tot nu het meest trots op kan zijn. Hij deed mee aan de voorrondes van een DJ-contest in Rijswijk.

Het volgende wordt door de jury gemeld over zijn deelname:
Afgelopen avond/nacht streden negen DJ's in Sir Winston Club in Rijswijk om de plek op het hoofdpodium van Herfstpop. Het niveau van de DJ's was hoog. Veel verschillende stijlen maakte het de vakjury erg lastig maar uiteindelijk na een stevig juryberaad en de stemmen van het aanwezige publiek mocht TIM VAN HULTEN zich de winnaar van de contest noemen.
Hij draait op 16 september a.s. vóór DJ Fedde Le Grand.

De 2e prijs ging naar JOE ICI en de 3e prijs ging naar de zeer verrassende DAAN Negenborn (DJ Elwood), waarin de jury veel potentie zag. Hij werd zelfs vergeleken met de opkomende DJ Tiësto.

Het gevolg van het winnen van de derde prijs was, dat hij vorige week mocht draaien op Herfstpop in Rijswijk, met 10.000 bezoekers en toch een aantal semi-grote namen.

Stoer he?

God bless the world, not just America

Een jaar na het invliegen van twee vliegtuigen op de Twin Towers, schreef Harry van Bommel een alternatieve speech voor president Bush bij de Algemene Vergadering van de VN op 12 september 2002. Harry van Bommel (SP) sprak de speech uit in "De Ochtenden"op Radio 1.

Uiteraard heeft Bush niet geluisterd naar Van Bommel, hoe zou de wereld eruit hebben gezien als hij dat wel gedaan zou hebben en onderstaande woorden zou hebben uitgesproken.. Ik vermoed dat de heer George Walker Bush zich onvergetelijk zou hebben gemaakt en dat de wereld er een stukje mooier en vriendelijker uit zou hebben gezien.. Het is anders gelopen..

God bless the world, not just America’
Toespraak Harry van Bommel

Dames en heren,

U kent mij als een overtuigd christen.

U kent vast het verhaal van de apostel Paulus. Ooit was Paulus een man met maar één doel: de vernietiging van het christendom. Maar op een dag werd hij door een goddelijk licht verblind, stortte neer en stond op als een ander mens: voortaan zou hij het christendom verspreiden.

Vandaag voel ik mij als Paulus; wat ik gister voor waar hield, zie ik nu als leugens. Met schaamte over wie ik was, en verwondering over wie ik nu ben, spreek ik vandaag tot u. Een jaar geleden, voltrok zich in de VS een ongekende misdaad. U weet dat wij onmiddellijk begrepen wie er achter deze aanslagen zaten, en u weet dat wij krachtig hebben teruggeslagen.
U weet ook dat wij nooit verantwoording hebben afgelegd voor de innige banden die wij ooit met Bin Laden en zijn netwerk hadden. U weet dat wij een discussie over de haat die velen in de wereld tegen Amerika koesteren uit de weg zijn gegaan. U weet dat wij niet hebben willen spreken over onze militaire aanwezigheid in Saoedi-Arabië, het heiligste land van de Islam. U weet dat wij sinds vorig jaar de burgerrechten in de VS hebben ingeperkt. U weet dat wij sindsdien meer dan duizend mensen van Arabische afkomst zonder vorm van proces gevangenhouden. U weet dat wij op Guantanamo Bay honderden Al-Qaeda strijders als beesten hebben opgesloten. U weet dat wij niets hebben ondernomen om het conflict tussen Israel en de Palestijnen, dat de haat in de Arabische wereld voedt, tot een oplossing te brengen. Sterker nog: wij hebben premier Sharon van Israel carte blanche gegeven om de Palestijnen gewelddadig te onderdrukken. U weet dat wij dictatoriale regimes in Pakistan, Turkmenistan en Oezbekistan helpen bij hun misdadige politiek. En u weet dat wij ondertussen de oorlog hebben verklaard aan Saddam Hoessein van Irak, een dictator die wij om allerlei redenen niet meer als bondgenoot willen zien. En natuurlijk weet u dat dit alles ertoe heeft geleid dat de wereld niet veiliger is geworden – maar juist ónveiliger.

Dames en heren, vandaag wil ik u mijn oprechte excuses aanbieden voor al het verschrikkelijks dat mijn regering heeft aangericht. Een Iraanse schrijver heeft ooit gezegd: ‘zelfs in de grootste duisternis, is er altijd ergens een lichtpuntje.’ Welnu: moge het lichtpuntje vandaag eruit bestaan dat ik tot het inzicht ben gekomen dat alleen een radicale breuk met de agressieve, arrogante, hebzuchtige politiek uit het verleden, verbetering kan brengen voor de toekomst.

Dat gezegd hebbende, leg ik mijn functie neer. God bless the world – and not just America.
Dank u wel.

Televisie

Felix en Isis kijken weinig televisie, daarvoor zitten zij teveel vastgeplakt aan hun computer.

Google Nieuws zorgt er gelukkig voor dat zij van de belangrijke nieuwsfeiten op de hoogte worden gehouden. Van de radio hoeven zij geen nieuws te verwachten, want er wordt vooral geluisterd naar de TOP 2000 van het jaar 2005. Dus af en toe horen zij wel dat het gaat vriezen of sneeuwen 's nachts, maar tot nu toe zijn deze voorspellingen niet uitgekomen.

Het nieuwe tv-seizoen is begonnen! Door de herindeling van kanalen, kunnen Isis en Felix hun programma's niet meer vinden en zijn nu bijna volledig aangewezen op het internet voor het kijken naar interessante programma's.

Wekelijks valt nog wel de nieuwe televisiegids in onze brievenbus. Vaak wordt deze lange tijd ongelezen op de eettafel gelegd. Vroeger zou dit betekenen dat hij dan ook zo de prullenbak in kan. Gelukkig hoeft dit niet meer. Ook al lees je de gids maanden later, dan kan hij nog zinnig zijn. Want op het internet is het altijd weer mogelijk programma's te bekijken die eerder op televisie zijn uitgezonden..

Het enige programma dat ik toch graag "live" probeer te kijken, is "Mooi weer De Leeuw". Ik vind dit zo'n oprecht, eerlijk en liefdevol programma (dat gelukkig ook een kijkcijfertrekker is, want anders zouden we er niet zo lang van kunnen genieten)! Zonder zoetsappig te worden, raakt de humor en het medeleven van Paul de Leeuw, altijd mijn zwakke plek. Was het maar iedere dag zaterdagavond, want ik kan er nooit genoeg van krijgen!

Sonny Boy

Afgelopen week heb ik Sonny Boy van Annejet van der Zijl gelezen. Een boek dat al een tijdje in onze boekenkast stond, maar waar ik nog geen bladzijde van had opengeslagen. Jammer achteraf, want ik vond het geen aangrijpend verhaal, maar wel een mooi en meeslepend boek.

Dit waargebeurde verhaal gaat over Rika van der Lans en Waldemar Nods. Een (nog niet) gescheiden vrouw van bijna veertig en een Surinaamse jongen van nog geen twintig. Vlak voor de oorlog ontmoeten zij elkaar door toeval en worden verliefd. Hun liefde wordt bezegeld met de geboorte van een zoon. Deze zoon krijgt dezelfde naam als zijn vader: Waldemar, maar wordt liefdevol Sonny Boy genoemd, naar het sentimentele, door Al Jolson vertolkte liedje uit de film The Singing Fool, dat die zomer zo populair was dat iedereen het floot of zong.

When there are grey skies
I don't mind the grey skies
You make them blue, Sonny Boy

Rika en Waldemar ontvangen weinig begrip voor hun liefde. De kinderen uit de vorige relatie van Rika worden ver weg gehouden door hun vader en ook de eigen familie van Rika begrijpt er niets van en neemt afstand van hen.
Liefde overwint veel en ook in het geval van Rika en Waldemar. Samen stichten ze een pension in Scheveningen dat zeer goed loopt.

Wanneer de oorlog uitbreekt, zijn Rika en Waldemar genoodzaakt terug te verhuizen naar Den Haag. Hier gaat het pension-leven door. Niet met toeristen maar met onderduikers.
Zoals helaas vaak gebeurde in de oorlog, werden ook Rika en Waldemar verraden. Zij zijn opgepakt, gemarteld en hebben uiteindelijk de oorlog niet overleefd.

Ook al heet het boek "Sonny Boy", het verhaal gaat vooral over zijn ouders Rika en Waldemar. Het is een mooi historisch boek geworden van Annejet van der Zijl dat een echte "page-turner" blijkt.

Nova heeft Waldemar (Sonny Boy) geinterviewd, dat erg leuk is om te kijken zeker wanneer je het boek hebt gelezen en zijn achtergronden kent:
Kijk naar dit fragment van Nova!

Billy Elliot

Gisteren een prachtige film gezien.
Felix had zijn ogen dicht, die moest bijkomen van een kater, maar Isis heeft ontzettend genoten.

De film gaat over Billy Elliot. Een jongen van 11 jaar, zijn moeder is vroeg overleden, zijn vader en oudere broer zijn werkzaam in de mijnen. Stoere mannen die verwikkeld zijn in een grootse staking. Billy doet aan boksen. Zijn vader is hier reuzetrots op want hiermee verwoordt Billy de idealen van zijn vader en opa. Door ruimtegebrek wordt de balletklas en de boksklas in 1 lokaal gesitueerd.
Hiermee komt Billy in aanraking met ballet en blijkt een natuurtalent. Hij is er niet alleen goed in, het dansen brengt hem geluk en zelfvertrouwen.
De vader en broer van Billy kunnen er echter het nut niet van in zien en schamen zich duidelijk voor de passie van Billy. De danslerares voorziet echter een grote toekomst voor Billy en stimuleert hem door te gaan om uiteindelijk een auditie te kunnen doen bij een grote balletschool in Londen.

Dit verhaal lijkt klein en dun, maar het is prachtig verfilmd en erg meeslepend.

De emoties bij Isis kwamen pas echt los op het moment dat vader inzag dat hij Billy in zijn geluk en gave beperkte en zijn best ging doen om er zelfstandig voor te zorgen dat Billy toegelaten zou worden tot de dansschool. Alle stoere mannen van de mijn en de boksschool gaan samen hun laatste centjes bij elkaar sprokkelen om het schoolgeld voor Billy bij elkaar te krijgen..

Het was prachtig. Hoe een stoere alleenstaande vader zijn best doet voor zijn kinderen, en zich uiteindelijk los kan maken van de vermeende verwachtingen van de mannenwereld in de mijnbouw. En dat dan tenslotte blijkt dat alle stoere mannen zich alleen spiegelen aan een beeld van elkaar dat niet realiteit is, maar louter perceptie van hoe men denkt dat een ander denkt..

Vele tranen hebben gebiggeld over de wangen van Isis.
Deze film gaat zeker nog een keer in de DVD-speler!

Ook Belladonna en Franz hebben de film eerder gezien en Belladonna heeft er een treffende recentie over geschreven!

Uit de hoogte

Via de e-mail kreeg ik vandaag een plaatje toegestuurd met de volgende tekst daarbij vermeld:

The following is a picture taken directly above these camels in the desert at sunset. It is considered one of the best pictures of the year. Look closely, the camels are the little white lines in the picture. The black you see are just the shadows!!

Isis is het ermee eens dat dit weleens een van de beste foto's van het jaar kan zijn. Nu blijft alleen de vraag: welk jaar?

Alleen thuis..

Vandaag was ik alleen thuis. Mijn baasjes werden laat wakker, gooiden wat eten in mijn bakje en verschoonden tussen neus en lippen ook nog even mijn toilet.. En daarna... waren ze weg!

Toen ze terugkwamen, begreep ik het. Ze waren een dagje weg met die plagen die vorige week in ons huis een nachtje kwamen slapen en nog een aantal 'hazen' (zoals mijn baasjes deze groep mensen weleens wil aanduiden).

Zij hebben een drukke dag gehad en kwamen afgepeigerd thuis. Zelf was ik volkomen uitgerust en heb vannacht de buren nog een beetje geterroriseerd door naar buiten te gaan en een krolse kater te imiteren (zoals u wellicht weet, ben ik zelf een jeweetwel-kater)..

Van mijn avonturen maken de baasjes nooit foto's, maar van hun dagje wel:

Stil

Wat is het hier stil!!???
Waar is Isis?!

Isis heeft een druk weekend voor de boeg met allerlei blogmomenten, dus het zal binnenkort gelukkig weer een stuk drukker worden!!

Nu gaat Isis van Oegstgeest naar Noordwijkerhout en onderweg lekker met Felix een hapje eten scoren...

Later!

Thuiswerkdag

Vandaag heb ik een officiele thuiswerkdag. Uiteraard heb ik dat vaker, dan werk ik voor mijn lief of voor mijzelf. Maar vandaag heb ik een officiele thuiswerkdag voor mijn baas.
Het is erg druk op het moment en op kantoor word ik erg gestoord door/van de telefoon. Dat is in principe niet zo erg, maar wel heel vervelend als je een grote stapel achterstallig werk hebt liggen!
Afgelopen vrijdag heb ik een enorme tas vol met werk mee naar huis genomen en daar ga ik nu dan maar mee aan de slag.

Het opstarten is echter een beetje lastig. Eerst heb ik even wat in mijn stamboom zitten wroeten/aanvullen (wat ik nog steeds een leuke en interessante bezigheid vind) en ik moet natuurlijk ook even bekijken wat voor nieuwtjes er zijn op de wereld..

Zo weet ik gelukkig nu wel dat The Crocodile Hunter inmiddels zijn aardse leven heeft verruild voor de eeuwige krokodillenjachtvelden.. Hij is vorige week in zijn hart gestoken door een pijlstaartrog en kon niet meer gereanimeerd worden.

Ik weet nu ook dat de grote gemeentes een brandbrief hebben geschreven aan staatssecretaris Ross, dat zij met de huidige toegezegde budgetten volgend jaar geen goede zorg en voorzieningen kunnen inkopen voor gehandicapten, chronisch zieken en ouderen.

Daarnaast ben ik nu ook op de hoogte van het feit dat Nederlanders steeds minder fastfood nuttigen en steeds vaker drie maaltijden op gezette tijden per dag. Interessant weetje voor ons, aangezien wij door omstandigheden de afgelopen week drie keer patat hebben gehaald! Dat komt uiteraard omdat wij niet graag meewandelen met de rest ;-)

Nu is het inmiddels weer later en nu ga ik echt aan de arbeid!