Sonny Boy

Afgelopen week heb ik Sonny Boy van Annejet van der Zijl gelezen. Een boek dat al een tijdje in onze boekenkast stond, maar waar ik nog geen bladzijde van had opengeslagen. Jammer achteraf, want ik vond het geen aangrijpend verhaal, maar wel een mooi en meeslepend boek.

Dit waargebeurde verhaal gaat over Rika van der Lans en Waldemar Nods. Een (nog niet) gescheiden vrouw van bijna veertig en een Surinaamse jongen van nog geen twintig. Vlak voor de oorlog ontmoeten zij elkaar door toeval en worden verliefd. Hun liefde wordt bezegeld met de geboorte van een zoon. Deze zoon krijgt dezelfde naam als zijn vader: Waldemar, maar wordt liefdevol Sonny Boy genoemd, naar het sentimentele, door Al Jolson vertolkte liedje uit de film The Singing Fool, dat die zomer zo populair was dat iedereen het floot of zong.

When there are grey skies
I don't mind the grey skies
You make them blue, Sonny Boy

Rika en Waldemar ontvangen weinig begrip voor hun liefde. De kinderen uit de vorige relatie van Rika worden ver weg gehouden door hun vader en ook de eigen familie van Rika begrijpt er niets van en neemt afstand van hen.
Liefde overwint veel en ook in het geval van Rika en Waldemar. Samen stichten ze een pension in Scheveningen dat zeer goed loopt.

Wanneer de oorlog uitbreekt, zijn Rika en Waldemar genoodzaakt terug te verhuizen naar Den Haag. Hier gaat het pension-leven door. Niet met toeristen maar met onderduikers.
Zoals helaas vaak gebeurde in de oorlog, werden ook Rika en Waldemar verraden. Zij zijn opgepakt, gemarteld en hebben uiteindelijk de oorlog niet overleefd.

Ook al heet het boek "Sonny Boy", het verhaal gaat vooral over zijn ouders Rika en Waldemar. Het is een mooi historisch boek geworden van Annejet van der Zijl dat een echte "page-turner" blijkt.

Nova heeft Waldemar (Sonny Boy) geinterviewd, dat erg leuk is om te kijken zeker wanneer je het boek hebt gelezen en zijn achtergronden kent:
Kijk naar dit fragment van Nova!

Billy Elliot

Gisteren een prachtige film gezien.
Felix had zijn ogen dicht, die moest bijkomen van een kater, maar Isis heeft ontzettend genoten.

De film gaat over Billy Elliot. Een jongen van 11 jaar, zijn moeder is vroeg overleden, zijn vader en oudere broer zijn werkzaam in de mijnen. Stoere mannen die verwikkeld zijn in een grootse staking. Billy doet aan boksen. Zijn vader is hier reuzetrots op want hiermee verwoordt Billy de idealen van zijn vader en opa. Door ruimtegebrek wordt de balletklas en de boksklas in 1 lokaal gesitueerd.
Hiermee komt Billy in aanraking met ballet en blijkt een natuurtalent. Hij is er niet alleen goed in, het dansen brengt hem geluk en zelfvertrouwen.
De vader en broer van Billy kunnen er echter het nut niet van in zien en schamen zich duidelijk voor de passie van Billy. De danslerares voorziet echter een grote toekomst voor Billy en stimuleert hem door te gaan om uiteindelijk een auditie te kunnen doen bij een grote balletschool in Londen.

Dit verhaal lijkt klein en dun, maar het is prachtig verfilmd en erg meeslepend.

De emoties bij Isis kwamen pas echt los op het moment dat vader inzag dat hij Billy in zijn geluk en gave beperkte en zijn best ging doen om er zelfstandig voor te zorgen dat Billy toegelaten zou worden tot de dansschool. Alle stoere mannen van de mijn en de boksschool gaan samen hun laatste centjes bij elkaar sprokkelen om het schoolgeld voor Billy bij elkaar te krijgen..

Het was prachtig. Hoe een stoere alleenstaande vader zijn best doet voor zijn kinderen, en zich uiteindelijk los kan maken van de vermeende verwachtingen van de mannenwereld in de mijnbouw. En dat dan tenslotte blijkt dat alle stoere mannen zich alleen spiegelen aan een beeld van elkaar dat niet realiteit is, maar louter perceptie van hoe men denkt dat een ander denkt..

Vele tranen hebben gebiggeld over de wangen van Isis.
Deze film gaat zeker nog een keer in de DVD-speler!

Ook Belladonna en Franz hebben de film eerder gezien en Belladonna heeft er een treffende recentie over geschreven!