Woede

Boekenweekgeschenk 2001
Woede - Salman Rushdie

Sinds een paar dagen heb ik weer een nieuw leesboek in mijn tas, om de dode momenten tijdens het wachten op een bus te vullen. Het boek stond al enige tijd in mijn kast, maar heb het nog niet eerder open geslagen. Stom, want het boek boeit me al vanaf het eerste woord..

Prachtige zinnen geschreven door Salman Rushdie, die lezen als een gedicht.

Vandaag wil ik een klein stukje citeren (wellicht gebeurt dat de komende dagen nog wel eens) omdat het zo actueel lijkt, terwijl het tijdsbeeld van deze scène in het boek de jaren 70 is:

.. Wanneer hij zijn gedachten over het eeuwige probleem van autoriteit en het individu onder woorden probeerde te brengen, hoorde hij soms hoe Dubdubs stem hem aanspoorde. Dit aren etatistische tijden en Waterford-Wajda bood hem een kan niet met de meute mee te hoeven huilen. De staat kon je niet gelukkig maken, fluisterde Dubdub hem in het oor, kon je niet goed maken of een gebroken hart helen. De staat bestuurde scholen, maar kon hij je kinderen liefde voor het lezen bijbrengen of was dat jouw taak? Er bestond een ziekenhuis, maar wat kon dat doen aan het hoge percentage mensen dat naar de dokter ging als het niet nodig was? Er bestond een woningwet, jazeker, maar burenzin was geen speerpunt voor de overheid....