Vanuit de ziekenboeg

Lieve Perry en Bram,

Even een kort berichtje uit de ziekenboeg. Ik heb nl. nog niet heel veel energie...

Het was vandaag een rare dag. Vanmorgen deden mijn baasjes heel lief tegen me, maar ze gaven me mooi niets te eten! Ik wilde nog even proberen om bij de buurpoesjes langs te gaan, want zij vinden het normaliter niet erg als ik hun zalige voedsel opsmikkel, maar het baasje liet me niet naar buiten gaan.

Daarna gebeurden er rare dingen: ik werd in een hokje gestopt, voor een lange tijd heen en weer geschud en toen het deurtje van het kooitje weer open ging, zag ik in mijn ooghoeken wel mijn bazinnetje, maar ik was vooral geobsedeerd door een mensenvrouw in een witte jas.
Ze deed wel aardig hoor, maar toch vertrouwde ik het niet...
Ik werd weer in een ander kooitje gestopt en mijn bazinnetje ging weg. Ik huilde wel een beetje, maar ze zag het niet..

Vanaf toen weet ik niet veel meer.

Ik weet eigenlijk nu alleen maar dat ik me beroerd voel, uiteraard wel hongerig, en een beetje zwalk door het huis. Soms spring ik zomaar op iets, omdat me dat leuk lijkt, maar echt zinnig is het niet. Mijn hoofd doet ook pijn, maar mijn baasjes zijn heel stil en sluipen door het huis. Ik moet er wel om lachen!
Uiteindelijk heb ik wel door hoe ik de meeste aandacht krijg: gewoon héééél zielig kijken en ik word vertroeteld! Mmmmm..

Ondertussen zie ik er wel verschrikkelijk uit. Ik heb gelukkig geen lampenkap op mijn hoofd, maar mijn nek is helemaal kaal en er hangen allemaal zwarte touwtjes aan. Zo kan ik me natuurlijk niet vertonen bij de stoeipoezen van de buurman. Ik moet maar even binnen blijven denk ik.

Het is in elk geval fijn dat jullie aan me denken..

Perry: waarom heb jij je kans niet gegrepen bij Lulu.. Zo'n dellerig huisgenootje klinkt wel lekker!
Bram: ik vind Bram ook een stomme naam!

Pootje van Biotex