Wanneer je mystiek in het alledaagse vindt, kun je glimlachen om visioenen
Gisteren is onze lieve cavia van ons heen gegaan. Zoals Michael het passend zei: onze Peruaanse held. Vandaag hebben we hem begraven. Helaas op een plek waar de eerste langslopende hond hem of op zal graven of zijn behoefte erop zal doen. Maar dat heb je als je enkel een balkon ter beschikking hebt en geen grote tuin. Morgen zal ik even checken hoe het met het grafje staat.
Isis heet in het dagelijkse leven Mirjam. Ze geniet van lekker luieren. Ondanks deze grote passie, krijgt Isis het wel voor elkaar parttime als management assistent te werken en voor de rest van de tijd haar eigen bedrijfje te runnen.. En.. Isis is stapelgek op Felix!
De zachte krachten zullen zeker winnen
in ’t eind -- dit hoor ik als een innig fluistren
in mij: zoo ’t zweeg zou alle licht verduistren
alle warmte zou verstarren van binnen.
De machten die de liefde nog omkluistren
zal zij, allengs voortschrijdend, overwinnen,
dan kan de groote zaligheid beginnen
die w’als onze harten aandachtig luistren
in alle teederheden ruischen hooren
als in kleine schelpen de groote zee.
Liefde is de zin van ’t leven der planeten
en mensche’ en diere’. Er is niets wat kan storen
’t stijgen tot haar. Dit is het zeekre weten:
naar volmaakte Liefde stijgt alles mee.
1 Comments:
Toch wel sneu dat je eerste blogbericht 'triest' moest zijn.
6:10 PM
Een reactie plaatsen
Links to this post:
Een koppeling maken
<< Home