Utopia

Ben je een wereldverbeteraar? Forget it! Het kwaad in de wereld is te groot om te bestrijden. Het idee dat we de wereld kunnen verbeteren door alles wat niet deugt aan te pakken is achterhaald. Het is tijd voor een nieuwe aanpak.

De wereld is gegrondvest op verkeerde aannames: error by design. Proberen die te verbeteren is een illusie. Je kunt een auto met vierkante wielen ook niet upgraden door er een zwaardere motor in te zetten.

Het roer moet radicaal om. Maar niet door je blind te staren op al het foute in de wereld. De wereldverbeteraar in jezelf zal er namelijk steeds zijn tanden in willen zetten. Je zult kostbare energie verliezen, door wanhoop, verdriet en woede om al het onrecht dat je ziet, de vernietiging van het mooie en de rijkdom- en machtstoename van het slechte. Zo hou je maar weinig energie over om iets te betekenen, als je al niet gereduceerd bent tot een brokje wanhoop of een verbitterde cynicus.

Er staat je nog maar één ding te doen: de wereld vergeten. Maak je los van de wereld en vergeet het. Dan hou je niets over, zo lijkt het op het eerste gezicht. En je plichtsbesef om de regenwouden te redden, het Fukushima-lek te dichten en het smelten van de Noordpool te stoppen knaagt aan je geweten om weer terug te keren naar deze wereld die je zo hard nodig heeft. Niet naar luisteren! Er zijn miljarden planeten, net als de Aarde, waar hulp hard nodig is. Het is on-be-gon-nen werk. Stop daarmee!

UtopiaMaar wat dan? De wereld vergeten dus. Door het nieuws systematisch te mijden. Geen krant, geen radio, geen tv – waar het actualiteit betreft dan. Maar dat is niet genoeg. Als je de wereld voldoende van je afgeschud hebt, en neem daar gerust de tijd voor, een aantal weken of maanden, begin je de stem in jezelf te horen. De stem die altijd zo luid protesteerde om al het onrecht in de wereld, heeft plotseling tijd over om zijn eigen wereld te creëren. Die wereld heeft zijn eigen wetten en regels. Geen opgelegde regels, maar regels waar je vanzelf naar leeft. Op dat moment ben je er: in Utopia! Je leeft volgens de regels van Utopia, de wereld die zal zijn.

Maar daarmee blijft de wereld even verrot, zul je zeggen. Dat is niet zo. Ten eerste maakt het niet meer uit: jij leeft immers al in Utopia. Maar daarnaast is dit dé manier om de wereld zo snel mogelijk te transformeren. Je gedrag en aanwezigheid zullen de wereld op een magische manier omtoveren. Niet alleen op een causale, oorzaak en gevolg, manier. Ook op onnavolgbare wijze. Uit de kwantumfysica kennen we het verschijnsel dat de geest in staat is om uit verschillende realiteiten een keuze te maken, zelfs het verleden te kunnen veranderen. Dat valt overigens niet aan te tonen, want je herinnering aan het verleden verandert mee, zodat je de verandering nooit op zult merken. Het enige kompas dat je hebt, is dat er leed is in de wereld. Dat is voor jou het signaal dat je terug moet keren naar Utopia, jouw ideale droomstaat, waarmee je de werkelijkheid transformeert.

Dat betekent niet dat je niets meer moet geven aan goede doelen of je op een andere manier moet inzetten. Maar doe het niet vanuit de wereld die je wilt veranderen, dat maakt je deel van het probleem. Doe het vanuit Utopia!

Michael

About Michael

Op zoek naar de ultieme waarheid die niet gevonden gaat worden.

Geef een reactie