De multiversele troost

Multiversum

Een paar weken geleden keek ik de dood heel even in de ogen. Het viel allemaal wel mee, maar ik lag toch op de intensive care en kreeg zuurstof. De ideale omstandigheid om mijn gedachten eens te laten gaan over het wel of niet voortbestaan van de geest.

Het is heel verstandig om agnost of atheïst te zijn. Geloof in een god is nou eenmaal raar, er is geen enkel bewijs voor en dat is toch gek voor een alomtegenwoordig wezen.

Maar wanneer je dood dreigt te gaan, sta of lig je zonder geloof met lege handen. Je wilt nog niet dood en als het dan toch moet gebeuren wil je dat het in een andere vorm toch doorgaat.

Op zo’n moment moet blijken of je religieus bent en, als je dat niet bent, of je niet een of ander andere vervangende theorie achter de hand hebt. En die was er, gelukkig. Ik heb een wetenschappelijk volledig geldige theorie, waarin er eeuwig leven is. De theorie is nog erg onbekend, want ik heb hem zelf moeten bedenken. De theorie ligt wel voor de hand en wordt daarom inmiddels ook door anderen bedacht, zoals ik straks zal vertellen.

Multiversum
Veel experimenten en theorieën wijzen naar een multiversum

Laten we ervan uitgaan dat er geen god is en dat ons bewustzijn niets meer is dan een bijverschijnsel van die grijze brei onder ons schedeldak. Ons bewustzijn kan dus omschreven worden door een combinatie van cellen en  zenuwbanen. Dat wordt een zeer complexe omschrijving, maar geen oneindige. Omdat ons bewustzijn niet oneindig complex is, is de kans dat dit bewustzijn ontstaat gelijk aan een heleboel dobbelstenen die allemaal op zes vallen. Het aantal dobbelstenen is niet bekend, maar het is een eindig aantal en dus zullen de stenen alle op zes vallen binnen een eindig aantal pogingen. Als nu het aantal worpen met deze stenen wel oneindig is, kan het niet anders of zij zullen van tijd tot tijd alle op zes vallen. Dat betekent dat een bewustzijn keer op keer zal ontstaan, mits de creatie van planeten waarop leven mogelijk is een oneindig proces is. Nu wijst astronomische kennis erop dat ons universum niet het eeuwige leven heeft, dus dat er ooit een einde komt aan de creatie van planeten. Maar! Veel experimenten en theorieën wijzen in de richting van een multiversum. Dat betekent dat universa zoals het onze continu ontstaan in een oneindig proces. Elk bewustzijn moet continu opnieuw ontstaan en de perioden daartussen worden onbewust doorgebracht.

Eindig complexe vormen ontstaan oneindig vaak binnen een oneindig proces, mits ze kunnen voorkomen.

Nou lijkt het gek, maar ik kon me echt troosten met deze gedachte. En wat later bleek, ook Harry Mulisch putte in zijn laatste dagen troost uit bovenstaande theorie! Dat vertelde Marcel van Dam en het was naar aanleiding van de BBC-documentaire Horizon What happened before the big bang? dat 12 oktober 2010 werd uitgezonden.

Mijn eerste blog over dit onderwerp: http://www.dagboekkamer.nl/reageerbuis/?p=289

BBC-documentaire What happened before the big bang? http://www.youtube.com/watch?v=_bGx3UB-Slg

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *