Beste André,
Ik bel je vanuit het Torentje. Dit moet wel het belangrijkste telefoongesprek zijn dat ooit gevoerd is in de Nederlandse geschiedenis. Ik ben ontzettend trots op je. Je hebt ons laten zien dat er geen grenzen zijn aan ons menselijke kunnen. Je hebt ons ook laten zien dat er geen grenzen zijn die mensen verdeelt – de foto’s die je ons stuurde laten dat duidelijk zien, er bestaan geen grenzen tussen landen.
Hoe trots ben ik op ons kleine kikkerlandje, nu een kikker de grote sprong gewaagd heeft en mag genieten van een uitzicht ver buiten ons eigen kleine vijvertje. Wat je daar ziet moet wel adembenemend zijn. Wij zitten hier vastgeplakt aan een blauw bolletje in een oneindig gebied met ontelbare andere planeten, elk met hoop op leven en met wie weet hoop op hypotheekrenteaftrek.
André, dank voor je brede perspectief. Wij hier beneden hebben een meer benepen kijk op de realiteit. Sommigen zien hoofddoekjes als iets heel ergs en keppeltjes en kruisjes als iets heel moois. Maar weinigen zien dat het allemaal niet zoveel uitmaakt en dat het belangrijkste toch is dat dit blauwe bolletje z’n mooie dans blijft doen rond die stralende geelwitte parel in die donkere nacht. Want zolang dat gebeurt, kan iedereen doen wat ie wil, in vrijheid. En in die vrijheid zijn er kansen, kansen op momenten, momenten van verwondering. Verwondering over hoe alles werkt, waarom we er zijn, wie dit heeft bedacht of wat het heeft doen ontstaan. In die vrijheid kan iedereen zijn eigen antwoord bedenken, voordat het onvermijdelijke sterven plaatsvindt. Sterven met een glimlach, mocht het ontdekte antwoord op alle vragen van de sterveling een mooie zijn.
Oh André, als jij straks in de Stille Oceaan neerplonst in je sonde, kom ik er met een speedboat aangesjeesd. Dan trekken we een lekkere fles champagne open. Met een calciumtabletje, zodat je botten weer aansterken.
Vind jij ook dat dit het belangrijkste telefoongesprek is geweest in de historie van Nederland, nee, in de historie van de mens? Ik vond het in ieder geval mieters.
Je toegewijde Minister-president Mark.
Posted in lol, politiek, ruimtevaart.
By Michael
– 10 januari 2012
Bijna onmerkbaar heeft Geert Wilders het oplosbare integratieprobleem geüpgrade naar een onoplosbaar complotdenken waarin de Islam de wereld wil overnemen.
We hadden ooit een integratieprobleem. Dat ging over immigratie, huisvesting, verspreiding en scholing. Dat probleem hebben wij nog steeds, maar daar heeft niemand het meer over. Het probleem is door Geert druppelsgewijs getransformeerd naar een complottheorie waarin moslims met elkaar samenzweren om Nederland, Europa en de rest van de wereld over te nemen.
Deze complottheorie krijgen wij gratis en voor niets bij Wilders’ aanpak van het integratieprobleem. Dat is aardig, maar gaat dat het probleem oplossen? Ik denk het niet. Waar komt die complottheorie eigenlijk vandaan?
Niemand heeft om die theorie gevraagd, zelfs de PVV-kiezer niet. Wij wilden een oplossing voor onze probleemwijken, geen wereldwijde oorlog tegen een religie. Maar de theorie kregen we erbij. Gratis en voor niets.
Geert heeft die theorie niet zelf uitgevonden. Hij komt uit de koker van extreemrechtse en ultraconservatieve organisaties in onder andere Amerika. Hij ontvangt daar geld voor. Wie die geldschieters precies zijn, is een goedbewaard geheim. Maar: wiens brood men eet, diens woord men spreekt.
Kopvoddentaks: een uitvinding van Wilders? Nee. De term werd voor het eerst gesignaleerd op de website van Stormfront, een neonazistisch internetforum. De term circuleerde dus al langer rond in deze kringen voordat Wilders hem bezigde. Wilders heeft zijn oor daar blijkbaar te luisteren gelegd en inspiratie opgedaan. Het gebruik van dit woord moet een duidelijk signaal van Wilders aan zijn inspirators zijn geweest: ik sta aan jullie kant.
Vervolgens werpt Wilders de term “onze joods-christelijke traditie” op. Maar deze traditie bestaat niet, de twee religies hebben in de verre en nabije geschiedenis altijd lijnrecht tegenover elkaar gestaan. Het woordje “jood” krijgen we er ook dit keer gratis bij. Waarom? Waarom wil Wilders dat wij ons identificeren met joden en waarom wil hij dat wij denken overgenomen te worden door de Islam?
Willen hij en zijn geldschieters soms dat wij ons identificeren met Israël? En waarom is dat dan?
Posted in politiek.
By Michael
– 29 juli 2011
Na mijn blog over de zoutmolen dit keer het zoveelste belachelijke voorbeeld van doorgeslagen consumentisme.
Tegenwoordig hangt of staat er bij iedereen wel een breedbeeld flatscreen tv aan de muur of op het kastje te pronken. De beelddiagonaal is liefst zo groot mogelijk, meer dan een meter soms.
Maar waarom schuift men niet gezellig de stoel wat dichter bij het toestel? De waargenomen beelddiagonaal neemt dan vanzelf toe en de noodzaak tot een dure upgrade vervalt!
Bij de aanschaf van een douchekop (dat gebeurt zo’n drie keer in je leven) word je voor een moeilijk dilemma gesteld. Neem je zo’n armetierig smal douchekopje, of ga je voor de heerlijke weldaad van een masserende douchestraal uit een riant brede douchekop?
Ook hier kun je je goede geld beter in je zak houden. Zet je armetierige douchekop een aantal decimeter hoger. De divergerende straal zal, met ogen dicht, aanvoelen alsof die uit een hypermoderne brede douchekop komt!
Posted in dagelijks leven, huishouden.
By Michael
– 5 juli 2011
Buma/Stemra heeft, terwijl de onderhandelingen met VNO/NCW nog lopen, alvast de rekening voorgelegd aan radioportals die embedden.
Of Nederslandse internetgebruikers straks moeten gaan betalen voor het embedden van muziek, is behalve voer voor een fel publiek debat ook de inzet van onderhandelingen van Buma/Stemra met werkgeversorganisatie VNO/NCW.
In 2009 veroorzaakte Buma/Stemra een mediarel toen ze probeerde tarieven op het embedden van muziek door te voeren. Ook YouTube-filmpjes zouden hier onder vallen. De organisatie trok haar plannen onder hevige kritiek terug met een persbericht dat particulieren zich geen zorgen hoefden te maken en dat YouTube-filmpjes niet onder de regeling zouden vallen.
Embedding is niets anders dan een hyperlinken. De website die embedt huisvest of distribueert zelf geen muziek maar verwijst de gebruiker naar de bronsite. De vraag of een tarief op embedden principieel wel deugt, stelt Buma/Stemra echter niet, laat staan of een dergelijk tarief wel is te handhaven. Heel internet moet continu afgescand worden naar mogelijke embedding van content. Hiervoor heeft Buma/Stemra software ontwikkeld. En dat terwijl de bronsite alle statistiek kan leveren van het volledige gebruik van muziek door gebruikers.
Vanwege de controversiële plannen ging Buma/Stemra in onderhandeling met VNO/NCW. De afloop van deze onderhandelingen is halverwege december van dit jaar (2010). Echter, radioportals kregen al in oktober van dit jaar de rekening van Buma/Stemra gepresenteerd. Onder andere Nederland.fm, Radiofm.nl, Kabelradio.nl en Allradio.nl werden afgelopen weken opgeschrikt door een e-mail van de organisatie waarin de tarieven werden genoemd.
je kunt je afvragen wat de waarde van de onderhandelingen is als de uitkomst niet eens wordt afgewacht. Ik vraag me af hoe dit op VNO/NCW overkomt en of Buma/Stemra hiermee niet opnieuw een PR-rel uitlokt.
Posted in internet, muziek.
By Michael
– 7 december 2010
Een gezellige decemberavond
Mijntje tikte met haar prikkers en trok aan de bol met wol. Mijndert zat voor het televisiescherm. Hij drukte hard op de infrarode box met knoppen. De beeldbuis flikkerde steeds en er werd dan een andere zender zichtbaar. De zoon zat aan tafel en keek naar de bruin uitgeslagen zware gordijnen vóór hem.
“Het is december”, zei Mijndert ineens en legde de infrarode box neer, “Leuk, decemberavond. Fijn een spelletje spelen, zoon.” De zoon glunderde. “Kies maar een fijn spel uit de grote kast.”
De zoon stond op en opende de deur van de grote kast. Daar stonden drie vergeelde dozen met waterschade. Een van de dozen heette Scrabble. De zoon pakte deze doos en zette het op tafel. “Zet het spel maar klaar, zoon”, zei Mijndert, “ik ben zo terug.” Mijndert verdween naar de gang. De zoon hoorde het haakje van de wc rammelen.
“Ik doe niet mee knul”, zei Mijntje, niet opkijkend van haar breiwerk, “ik moet… recht… dit… ave.. “. Ze sprak steeds zachter. De zoon wachtte of ze meer ging zeggen. Toen ging hij het spel klaarleggen. Het bord midden op de tafel en alle letters ondersteboven. Toen was het klaar en de zoon wachtte op de terugkomst van vader. De huiskamer vulde zich met poeplucht. Er werd doorgetrokken. Mijndert kwam binnen en schoof aan tafel. “Begin jij maar, zoon”, zuchtte Mijndert. Hij klonk vermoeid.
De zoon keek naar zijn letters. De letters waren C J B U V J R. De zoon dacht na. Het nadenken duurde lang. “Ik ga maar televisie kijken”, zei Mijndert en stond op. “Als je een woord hebt neergelegd, kom ik terug.”
De zoon probeerde een woord te maken. De geluiden van de televisie leidden hem af. Het lukte niet een woord te vormen. De zoon grabbelde een nieuwe letter en zei: “De beurt is aan u, pa.” Er werd niet gereageerd. De zoon keek naar zijn vader. Hij zag een sliert slijm aan de mond van Mijndert hangen. De beeldbuis stond op sneeuw. De avond was ten einde.
Posted in Mijndert & Mijntje, lol.
By Michael
– 5 december 2010
Het is weer zover: december. De maand van feestjes, cadeautjes, familiebezoekjes, veel eten, drinken en vrede op aarde. Het lijkt zo lieflijk. Maar achter de schermen gaat een groot drama schuil.
De twee broers Sinterklaas en de Kerstman vieren beiden hun feestje in december. Een nogal onhandige keuze. Maar de broertjes zitten elkaar graag zoveel mogelijk dwars. Achter dit gedrag gaat een vervelend familiedrama schuil dat zich nu al jaren voortsleept.
Sinterklaas doet een boekje open bij Het Familiediner van de EO. “De Kerstman en ik konden vroeger goed met elkaar overweg”, zegt Sint, “We waren beiden vrome katholieken en droegen onze mijter met trots. Totdat hij met dat rotspul in aanraking kwam.”
Met “dat rotspul” doelt Sinterklaas op die bruine drank van de gelijknamige Coca-Cola Company. “We waren allebei zoetekauwen, in de vorm van speculaas of marsepein. Prima, niets mis mee. Maar die suikerdrank volgestouwd met rottigheid is een ander verhaal. Cola maakt meer kapot dan je lief is. Ik heb m’n broer langzamerhand aan lager wal zien geraken. Het eerste dat ging was zijn mijter. Daarna volgden de gedichten. Rijmen kon hij eenvoudigweg niet meer. Het was vreselijk om aan te zien. Hij verkaste naar Amerika, om zich volledig onder te dompelen in de coca-cola scene. Ik hoop dat de wijsheid met de jaren is gekomen en dat hij deze gelegenheid met beide handen aangrijpt om weer in het reine te komen, met zichzelf en met de familie.”
Niets dan lof voor Bert van Leeuwen, die dankzij zijn tv-programma Het Familiediner zoveel feitenmateriaal boven water wist te halen. Het programma probeert familieleden met elkaar te verzoenen middels een limousineritje naar een restaurant voor het nuttigen van een diner.
De limousine bracht Sinterklaas als eerste naar het restaurant. Daarna vertrok het voertuig om de Kerstman op te halen. De limousine kwam terug en Bert van Leeuwen opende het portier. Helaas. Geen Kerstman.
“Dat is jammer”, zegt de Sint, “ik heb het geprobeerd. Hij is reddeloos verloren. Dat doet pijn. Marsepein.”
Posted in lol.
By Michael
– 3 december 2010
Wat gebeurt er als je dood gaat? Verruil je het tijdelijke met het eeuwige? Of met een ander tijdelijk?
Kijk eens terug in je leven. Hoe vaak ben je niet ontsnapt aan een plotseling opdoemende auto? Hoe vaak ben je als kind niet ondersteboven gehouden toen een toverbal weer eens in het verkeerde keelgat schoot? Hoe vaak mocht je van geluk spreken dat je nog leefde? Er is een verklaring.
Die verklaring vereist de aanname van een multiversum. Een multiversum is een schier oneindige verzameling universa, een verzameling die onder andere elke variatie van jouw leven bevat. In één universum stap je met het goede, in een ander universum met het verkeerde been uit bed. Voor elke beslissing en elke gebeurtenis in jouw leven bestaan er vele varianten, die elk werkelijk plaatsvinden in een eigen universum.
Mocht je zo onfortuinlijk zijn om dood te gaan, niet getreurd! In een ander universum redde je het net wél en je bewustzijn hopt moeiteloos over van het ene naar het andere universum.
Zo kun je je leven nog wel even rekken, totdat het aantal varianten uitgeput is. In geen enkel universum word je 150 jaar, om maar iets te noemen. Maar de slotsom is: je wordt zo oud als biologisch is toegestaan, hoe onvoorzichtig en brokkenpiloterig je je ook gedraagt.
Posted in hersenen, kwantumfysica.
By Michael
– 3 december 2010
NASA houdt morgen een persconferentie. Zo’n vooraf aangekondigde persconferentie zorgt altijd voor een buzz, een geruchtenstroom dwars door alle oude en nieuwe media heen. Maar dat is logisch, gezien het onderwerp van de persconferentie: buitenaards leven.
Vandaag werd al een tipje van de sluier opgelicht en daaruit bleek dat er inderdaad ander leven ontdekt is, niet op een verre planeet maar op Aarde. Ergens in een giftig meertje blijken bacteriën een arsenicum-party te houden. Normaal aards leven sterft een snelle dood in zo’n meer. Deze bacteriën hebben arsenicum echter omarmd als een welkom element. Hun DNA bestaat zelfs gedeeltelijk uit die voor ons giftige stof.
VPRO”s Labyrint had vorige week al een aflevering besteed aan de onderzoekster die bezig was deze belangrijke ontdekking te doen.
Ik ben bang dat niet-wetenschappelijk publiek niet echt onder de indruk zal zijn. Ook ik ben niet perplex. Het nieuw ontdekte leven blijkt op gewoon DNA gebaseerd te zijn, alleen met een kleine aanpassing. Er lijkt dus geen sprake te zijn van een volledig onafhankelijk ontstaan van leven, maar van een fundamentele aanpassing door het leven in een extreme omstandigheid.
Bekijk de uitzending van Labyrint: http://player.omroep.nl/?aflid=11728850
Posted in astronomie, biologie, buitenaards leven.
By Michael
– 1 december 2010
Een paar weken geleden keek ik de dood heel even in de ogen. Het viel allemaal wel mee, maar ik lag toch op de intensive care en kreeg zuurstof. De ideale omstandigheid om mijn gedachten eens te laten gaan over het wel of niet voortbestaan van de geest.
Het is heel verstandig om agnost of atheïst te zijn. Geloof in een god is nou eenmaal raar, er is geen enkel bewijs voor en dat is toch gek voor een alomtegenwoordig wezen.
Maar wanneer je dood dreigt te gaan, sta of lig je zonder geloof met lege handen. Je wilt nog niet dood en als het dan toch moet gebeuren wil je dat het in een andere vorm toch doorgaat.
Op zo’n moment moet blijken of je religieus bent en, als je dat niet bent, of je niet een of ander andere vervangende theorie achter de hand hebt. En die was er, gelukkig. Ik heb een wetenschappelijk volledig geldige theorie, waarin er eeuwig leven is. De theorie is nog erg onbekend, want ik heb hem zelf moeten bedenken. De theorie ligt wel voor de hand en wordt daarom inmiddels ook door anderen bedacht, zoals ik straks zal vertellen.
Veel experimenten en theorieën wijzen naar een multiversum
Laten we ervan uitgaan dat er geen god is en dat ons bewustzijn niets meer is dan een bijverschijnsel van die grijze brei onder ons schedeldak. Ons bewustzijn kan dus omschreven worden door een combinatie van cellen en zenuwbanen. Dat wordt een zeer complexe omschrijving, maar geen oneindige. Omdat ons bewustzijn niet oneindig complex is, is de kans dat dit bewustzijn ontstaat gelijk aan een heleboel dobbelstenen die allemaal op zes vallen. Het aantal dobbelstenen is niet bekend, maar het is een eindig aantal en dus zullen de stenen alle op zes vallen binnen een eindig aantal pogingen. Als nu het aantal worpen met deze stenen wel oneindig is, kan het niet anders of zij zullen van tijd tot tijd alle op zes vallen. Dat betekent dat een bewustzijn keer op keer zal ontstaan, mits de creatie van planeten waarop leven mogelijk is een oneindig proces is. Nu wijst astronomische kennis erop dat ons universum niet het eeuwige leven heeft, dus dat er ooit een einde komt aan de creatie van planeten. Maar! Veel experimenten en theorieën wijzen in de richting van een multiversum. Dat betekent dat universa zoals het onze continu ontstaan in een oneindig proces. Elk bewustzijn moet continu opnieuw ontstaan en de perioden daartussen worden onbewust doorgebracht.
Eindig complexe vormen ontstaan oneindig vaak binnen een oneindig proces, mits ze kunnen voorkomen.
Nou lijkt het gek, maar ik kon me echt troosten met deze gedachte. En wat later bleek, ook Harry Mulisch putte in zijn laatste dagen troost uit bovenstaande theorie! Dat vertelde Marcel van Dam en het was naar aanleiding van de BBC-documentaire Horizon What happened before the big bang? dat 12 oktober 2010 werd uitgezonden.
Mijn eerste blog over dit onderwerp: http://www.dagboekkamer.nl/reageerbuis/?p=289
BBC-documentaire What happened before the big bang? http://www.youtube.com/watch?v=_bGx3UB-Slg
Posted in astronomie, religie, ruimte / tijd, tv.
By Michael
– 28 november 2010
Ik ben niet paranormaal begaafd. Ik probeer het wel eens, een pen op tafel met pure wilskracht te laten bewegen, maar zijn onbeweeglijkheid geeft aan dat de wil van de pen sterker is. Maar afgelopen week lukte het ineens.
What's in a number?
Om een ruzie om het laatste stuk taart te sussen, stelde Isis voor dat zij aan een getal onder de tien zou denken en mijn taak was het die te raden. Ik blufte en zei dat dat geen kunst was, omdat ik gedachten kon lezen. “Doe dan maar”, zei ze.
“Vier?” – “Ja, dat is goed! Best gek. Nog eens.”
“Negen?” – “- He bah, wat eng! Nog eens.”
“Twee?” – “Nee! Wat eng! Wat eng! Nog eens.”
“Acht?” – “Hoe kan dat nou? Wat eng! Wat eng!”
Isis was nogal in shock, net als Rogier en Stacey die op visite waren (en gelukkig kunnen getuigen tegenover skeptici). Isis vroeg zich af of het ook bij Stacey zou werken.
“Drie?” – “Ja, goed.”
5 in a row! Wat gebeurde er? Geen idee. Ik weet alleen dat ik een soort wolkjes zag die wegtrokken waardoor mijn zicht op het hoofd van Isis en Stacey redelijk onbelemmerd was. Daar verscheen in een soort grijs op zwart het cijfer.
Ik slik sinds enige weken 1800 mg Ibuprofen per dag vanwege een ontsteking en ik heb afgelopen maand gedwongen rust moeten houden. Misschien zijn dat factoren die helderziendheid bevorderen.
Neem ik de eerste voltreffer als toeval, dan geven de overige vier aan dat de kans op toeval één op tienduizend is. Best indrukwekkend. Maar hoe vaak wordt dit experiment uitgevoerd door mensen? Als dat meer dan tienduizend keer is gebeurd, moet het wel eens voorkomen dat 5 in a row ontstaat. Dit keer overkwam het een blogger, waardoor dit succesvolle experiment voor eeuwig is vastgelegd.
Posted in dagelijks leven, hersenen, parapsychologie.
By Michael
– 27 november 2010
Mijn critici beweren…